BrandInfo

Object storage

Architektura Object Storage zakłada, że informacje, zamiast w pojedynczych blokach pamięci, są przechowywane w formie elastycznych kontenerów danych. Zastąpienie klasycznej, mocno uporządkowanej i scentralizowanej architektury rozproszonym środowiskiem obiektowym znosi wiele ograniczeń dotyczących zapisu danych.

Metadane zamiast hierarchii

O ile w tradycyjnym, plikowym systemie zapisu danych zbiór metadanych jest praktycznie ograniczony do atrybutów poszczególnych plików, tak architektura obiektowa pozwala na przechowywanie w formie znaczników meta dowolnej ilości atrybutów. Znaczniki te, są z jednej strony wykorzystywane do szybkiego odszukiwania zapisanych obiektów oraz kontroli ich spójności, z drugiej zaś – mogą zawierać dodatkowe informacje. Metadane pozwalają więc łatwo kojarzyć ze sobą różne, fizycznie często przechowywane w odległych lokalizacjach, obiekty danych. Osiągnięcie tego przy użyciu klasycznego sposobu zapisu danych wymaga co najmniej użycia stosownych aplikacji. W praktyce oznacza to możliwość skrócenia czasu dostępu do kolejnych – odpowiednio opisanych – zbiorów wzajemnie zależnych informacji. Brak złożonej adresacji danych jest jedną z głównych zalet architektury object storage. Z jednej strony pozwala łatwo sięgać do poszczególnych obiektów, z drugiej znosi ograniczenia w zakresie skalowalności.

Dane o danych

Warto przy tym zauważyć, że dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować każdy z przechowywanych w takiej architekturze obiekt stanowią jego integralną część. Nie ma przy tym konieczności gromadzenia żadnych innych informacji wskazujących na lokalizację danych lub hierarchię zależności między nimi. Za sprawą uproszczenia sposobu zapisu danych, architektura obiektowa jest dużo bardziej skalowalna od tradycyjnych systemów plikowych. W ramach jednego środowiska obsługiwane mogą być miliardy różnych obiektów – i to przy zachowaniu relatywnie krótkiego czasu dostępu do nich. Nadmiarowy, łatwo konfigurowalny sposób zapisu danych powoduje, że oparta na takiej architekturze pamięć charakteryzuje się też wysoką odpornością na awarie oraz zdolnością do tzw. samoleczenia.

Po co obiekty?

Architektura obiektowa sprawdza się w szczególności w przypadku nieustrukturyzowanych, ale rzadko zmieniających się zbiorów danych. Co ważne, obiekty mogą być jedynie tworzone, odczytywane, bądź kasowane. Ich edycja odbywa się w drodze stworzenia kolejnej wersji istniejących wcześniej zbiorów – i usunięcia starszych wersji. W sposób natywny jest tu więc obsługiwane wersjonowanie. Takie podejście znosi też ograniczenia typowe dla jednoczesnego dostępu do danych, co jest bardzo ważne choćby w przypadku konieczności wykonania kopii zapasowych. Jednocześnie, im bardziej rozbudowane środowisko pamięci masowej, tym dłuższy jest potencjalny czas niezbędny na propagację zmian po wszystkich węzłach środowiska obiektowego.

Architektura obiektowa wydaje się też być rozwiązaniem idealnym dla środowisk chmurowych. Dostęp do danych – w odróżnieniu od lokalnych komend typowych dla klasycznych systemów plikowych – odbywa się zwykle za pomocą prostych zwrotów przesyłanych interfejsami opartymi na protokole HTTP. Architektura object storage otwiera ponadto drogę do szeroko rozumianej automatyzacji zarządzania środowiskiem danych.

przeczytaj cały artykuł "Object storage, czyli obiekty zamiast danych"

Informacje o plikach cookie Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej...